ablamdan bir adet hollanda ma'cerosu

Yıl 1988, ben kendimi aşıp enginlere de sığamadan taşıp Hollanda'ya gittimdi. Gittim diyorsam, şimdi Ankara'ya bile gitmeyeceğim bir miktar para cebimde sahte pasaport elimde şeklinde… Yani kayıt kuyut yok orada olduğuma dair. Neyse Hollanda kucak açmış beni beklemiyor tabii, ama o zaman Türklük bu kadarda prestijsiz değil gibi… Hollandaca dil bilgim ise elif mertek kıvamında.
Her an paranoya bakışlarla çevremi süzmekte olduğumdan yanımdaki insanlar beni sık sık uyarıyorlar ama o duygu insanın içinde öyle güçlü ki, engel olamıyorum. Bir de istikrarlıyım, nerede hangi ortamda olursam olayım paranoyamdan ödün vermiyorum. Bir gün gene etrafa bakarken bakarken tramvaya bindim. (Nereden nereye gidiyorsun? Evden işe-işten eve mi, geziyor musun? Elbette, para yok diyorum sana nerede gezeyim başlangıçta?!)
Tramvayda sivil giyimli, ama resmi bir görevi olduğunu anladığım baya iri kıyım 2 kişi bana bir şeyler demeye başlamasın mı?! Anlamazdan geliyorum (ne dediklerini zaten anlamıyorum da, bana söylediklerini anlamazmış gibi yapıyorum) ama onlar çok ısrar ediyor, ille de bizi anla tonunda hep aynı cümleyi tekrarlıyor.
Ben sevgili yurttaşlarımdan o kadar çok yabancılar polisi ve sınır dışı etme hikayesi dinlemişim ki, adamların kesin polis olduklarına kanaat getiriyorum… Ne kadar korktuğumu anlatmam mümkün değil.
(EEE?) Eeesi, nihayet yardım sever ve Türkçe bilen bir Hollandalı konuyu anlattı, adamlar sadece kontrolörmüş, kaçak yolcu var mı diye bilet kontrolü yapıyorlarmış... Biletimi gösterdim ve gideceğim yere daha 3-4 durak olmasına rağmen indim yürüdüm yürüdüm, kendime ancak gelebildim…
İşte beyle canım, o zamanlar şimdi bizim belediyelerin çok müthiş bir buluş sandıkları 1 saatlik seyahatlerde aktarmalar ücretsiz uygulaması vardı Hollanda’da. Bilet saatini geçip geçmediğini de bu kontrolörler denetliyordu.
(KAHRAMAN ABLAMMM!)