Lütfen arkaya doğru sağlı sollu ilerleyelim

Blogda sağ tarafta yolcular kısmındaki isimler sürekli değişiyor, bir ileri iki geri üç ileri bir geri şeklinde çeşitli kombinasyonlar oluşturuyor. Biraz önce aklıma geldi yazayım dedim bir yere ilk kez gideceksin adres tarifi 317ye bin postaneyi geçince ilk durakta in. 317ye binersin arkadan yolcular hücum etmektedir. muavine söylersin "postaneden sonra ineceğim hatırlatır mısınız" diye o da "tamam" der ama yolcular öyle gelir ki sen mecbur arkalara gidersin. Otobüs bir süre gittikten sonra içine bir şüphe düşer "acaba geçtik mi" diye. sonra o kalabalıkta geri gidip muavine ulaşmaya çalışırsın. zor güç ulaşırsın ama birçok yolcu da cık cık demiş sen nefes nefese kalmışsındır.Üstüne bir de muavinin umursamaz "Abi ben seni unuttum ya şimdi sen in aşağı doğru 1 km yürü, Salim abi orta kapıyı açsana" sözünü duyarsan daha beter... Kötü bir süreçtir ilk defa bir yere gitmek yani:)
Öyle işte...

duruma göre değişen düşünceler...

bundan 16 ay önce bir yerlere düştüğüm not aklıma geldi, onu bulup buraya koymak yerinde olur dedim:)

otobüsler...
henüz arabam olmadığı için mecburi taşınma aracı...
ve duruma göre değişen düşünceler...
-tıkabasa bir otobüsün dışındaysan ve gideceğin yere bir an önce varmak istiyorsan girebilmek için elinden geleni yaparsın.. içindeysen daha ne kadar sıkışayım diye yolculara ve yolcu almaya çalışan şoföre söversin...
-durakta bekliyorsa ve içindeysen bir an önce gitmesi için bekler yolcu bekleyen şoföre söversin.. arada 50 metre varsa biraz daha beklemesi için dua edersin...
-çok yorgunsan ve ayaktaysan bir an önce oturan birini kalkmasını bekler,fırsat kollarsın ama yaşı itibariyle yorulması doğal bir yaşlı bindiğinde yer versemmi vermesemmi diye düşünürsün yorgun olmasan bile..
-acelen varsa ve otobüs yavaş giderse şoförün daha hızlı gitmesi için kendi kendine söylenirsin yeni yanan kırmızıda geçmesi için dua edersin belki de,acelen yoksa hızlı giden şoföre söver ben canımı pazarda bulmadım dersin...
-yanında biri veya birileri varsa tanıdık ve hararetli bir şekilde konuşuyorsanız çevredekilere aldırmadan bağırır konuşur gülersin belki yol biraz daha uzun sürsün bile dersin,ama yalnızsan ve başka bir gruptan bööye bir ses gelirse ne kadar görgüsüzler deyiverirsin...
-birdenbire müzik duyarsan birinin walkmaninden gelen ve şarkıyı seviyorsan o müziği duymak için zorlarsın kendini ama sevmiyorsan o kişiye kızarsın kendi kendine ne kadar görgüsüz dersin...

falan filan enteresan

"Lütfen! Sessiz olur musunuz?"

"Lütfen! Sessiz olur musunuz?"

Bunu ben söylemedim. Zaten, o iki gürültücü kıza da asla söylemezdim. O kadar da cesaretim yok açıkcası :) Tamam, bazen gürültüden rahatsız olduğumu söylerim ama bunlar hem gürültücü hem de çok rahat bir şekilde olmadık konulardan bahsediyorlardı.

Okuduğum kitap bir süre sonra elimde ağırlaşmaya, kelimeleri küçülmeye ve galiba ben sadece duyabilen bir varlık olmaya başladım.

Sonra, çift katlıda, en önde oturan kız ayağa kalktı ve eli ile de sus işareti de yaparak "Lütfen! Sessiz olur musunuz?", dedi. Hayranlıkla izledim :)

Sustular. Otorite konuştu ve o iki kız sustu. Hatta tüm otobüs sessizleşti. Olağanüstü bir andı :)

İsterim ki her zaman benim bindiğim otobüse binsin ve gürültü yapanları sustursun. Ben de rahat rahat kitap okuyayım :)

Teyzenin Sözleri

Birinci Bölüm (sağ tıkla, farklı kaydet)

İkinci Bölüm (sağ tıkla, farklı kaydet)

Bir Teyze Daha

1. Bir şeyler söylüyordu; otobüse biniyorken, arkaya doğru ilerlerken ve boş bir yere oturduğunda. Sesini bazen yükseltiyordu ancak herkesin ilgisini çekmeyi çoktan başarmıştı. Hatta "burda eğlence var" diyen bir çocuk, ona yakın oturmak için yerini bile değiştirdi.
2. Yeşil İETT'lerden birindeyiz. Yeni Bosna - Taksim seferi idi. Teyze en arka tarafta, ters oturmuş bir halde sürekli konuşuyor, ve bağırıyor.
3. Bir süre sonra karşısında ki üçlü koltuktan [Bu üçlü koltuğa tasarlayan adamı bana gösterin!!!] insanlar teker teker kalkmaya başladılar. Koltuk boşalınca yeni binenler hızlıca yerleşseler de bir süre sonra onlarda kalkıyorlardı.
4. Bu teyze sözlerinden hiç sakınmıyor, karşısındaki insanlara bakarak, dilin kemiği olmadığını ispatlıyordu.
   

Not: Bir adam, bir olaya şahit olur ve bunun için de ses kaydı yapar, güzelce yazmak istedikçe de batırır. Az önce bir karar aldım ve baştan yazdım; yine olmadı. Hikayem güzel ancak anlatamıyorum. Belki de yazılmaması gerekiyordu ama anlatmak istedim :(

benden yol sormayınız

ezberbozan'ın beyazıt otobüsü hikayesini görünce hatırladım..
fi tarihinde bir gün kadıköy'deki karaköy iskelesinde beklerken
bir adet çekik gözlü adam yanıma gelip taksim'e nasıl gidebileceğini sordu.
ben de adama gayet sakin bir şekilde yanlış iskelede olduğunu beşiktaş iskelesine gitmesi gerektiğini falan açıkladım.
beşiktaş'tan taksim'e nasıl gideceğini de bir güzel anlattım.
sonra adam teşekkür edip gitti, aradan on dakika falan geçti, tünel'in varlığını hatırladım.
bu da böle bir anımızdı işte:)

Hırsız aranıyor!!

317 Bağcılar İçaydınlık otobüsü, Nenehatun caddesinden zoraki dönerek daracık bir sokağa girer 50 metre gittikten sonra da tekrar dönerek Reşit Galip'e çıkar. Bugün o 50 metrenin sonunda otobüs dönecekken bir panelvan Palio (Herhalde Panelvan deniyor o araçlara tam bilmiyorum:)) dönüşü imkansızlaştırıyordu, Muavin şoförü bulmak için inince baktı şoför yok,kapı açık anahtar arabanın üzerinde. Muavin fazla düşünmeden palioya binip arabayı ileriye çekmeye davrandı, o sırada esas şoför geldi. Ticari araç olduğuna göre herhalde çok umrunda değil sürücünün ama ben hala dumur bi vaziyetteyim, muavin istese Palioyu alıp gidebilirdi. Bu kadar rahat olmak, hırsızdan korkmamak güzel bir şey olsa gerek:)