Bayram otobüsleri

Bu bayramda otobüse binemedim, ama olsun. Geçen sene, Ramazan Bayramıydı galiba. Üçüncü günü idi. Taksim'den Bakırköy'e dolmuşla geldim (ayrıntı; sahilden) ve otobüs durağına geçtim. Planım, Bakırköy'den otobüse binip eve ulaşmak. Ama bayramların son günleri hani bi "bayram değil sanki" durumu olur ya. Öyle bir vakit sanırım. Ortalık sessiz sakin.

Baktım yeni yeşil otobüslerden biri bekliyor. Durak da tenha. Atlayıverdim hemen. Arkadaki cam kenarı koltuklardan birinin altına atacağım kendimi (ışığı iyi olan yerlerden biri) ve eve dönünceye kadar kitabıma gömüleceğim.

Alışkanlık tabi, biner binmez ak-bil'i basıverdim. Sonradan jeton düştü ama suratıma bakan şoför bi hatırlatmadı bile: "Olm, bayramda bedava, basmadan geçebilirsin" diye. O şoföre çok bozuldum. Halbuki basmadan önce beş-altı saniye "iki el yan ceplere" figürü ile ak-bil aramıştım. Bir ses etmedi şoför amca! Pes doğrusu.

Daha da kötüsü, benden sonra otobüse binen herkesin bilet kutusunun yanından elini kolunu sallayarak geçmesini izlemek oldu.

"Amaaaan" dedim ve kafamı indirdim kitabıma. "Bayramın kutlu olsun şoför amca."

p.s. 2084 yılına not. 2000'lerin başlarında, iett bayram süresince otobüsleri bedava yapardı. Haa, bi de köprü ve otoyollar da ücretsiz olurdu. Belki 2084'te bunlar unutulur diye not edelim dedik.